Θέατρο

Γραμμένο το 1980, το εμβληματικό έργο του Φρίηλ μας μεταφέρει στην Ιρλανδία του 1833, σε μια περίοδο ριζικών εξωτερικών και εσωτερικών ανακατατάξεων. Σε ένα υπαίθριο αγροτικό σχολείο στο Ντόνεγκαλ, μια μικρή κοινότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρώτη βρετανική χαρτογράφηση της χώρας και τον εξαγγλισμό των ιρλανδικών τοπωνυμίων, αλλά και με την αντικατάσταση της παραδοσιακής εκπαίδευσης από το νέο εθνικό σύστημα εκπαίδευσης. Καθώς ο τόπος μετονομάζεται και η ντόπια γλώσσα μετασχηματίζεται, όσα θεωρούνταν σταθερά και οικεία αρχίζουν να κλονίζονται, σηματοδοτώντας τη σταδιακή απώλεια της πολιτισμικής ταυτότητας και το βίωμα του ξεριζωμού.

Γραμμένο το 1980, το εμβληματικό έργο του Φρίηλ μας μεταφέρει στην Ιρλανδία του 1833, σε μια περίοδο ριζικών εξωτερικών και εσωτερικών ανακατατάξεων. Σε ένα υπαίθριο αγροτικό σχολείο στο Ντόνεγκαλ, μια μικρή κοινότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρώτη βρετανική χαρτογράφηση της χώρας και τον εξαγγλισμό των ιρλανδικών τοπωνυμίων, αλλά και με την αντικατάσταση της παραδοσιακής εκπαίδευσης από το νέο εθνικό σύστημα εκπαίδευσης. Καθώς ο τόπος μετονομάζεται και η ντόπια γλώσσα μετασχηματίζεται, όσα θεωρούνταν σταθερά και οικεία αρχίζουν να κλονίζονται, σηματοδοτώντας τη σταδιακή απώλεια της πολιτισμικής ταυτότητας και το βίωμα του ξεριζωμού.

Όταν γεννιέται ένα παιδί με πριαπισμό όλοι μένουν με το στόμα ανοικτό. Η συμβουλή του γιατρού είναι να περιμένουν να μπει σε εφαρμογή το σχέδιο υγείας για να αποφύγουν το πολύ υψηλό κόστος θεραπείας. Πόσο γρήγορα θα ψηφιστεί όμως;

Όταν γεννιέται ένα παιδί με πριαπισμό όλοι μένουν με το στόμα ανοικτό. Η συμβουλή του γιατρού είναι να περιμένουν να μπει σε εφαρμογή το σχέδιο υγείας για να αποφύγουν το πολύ υψηλό κόστος θεραπείας. Πόσο γρήγορα θα ψηφιστεί όμως;

Το πολυβραβευμένο μυθιστόρημα της Λουΐζας Παπαλοΐζου μεταφέρεται στη θεατρική σκηνή, σε διασκευή και σκηνοθεσία της Μαρίας Κυριάκου, ζωντανεύοντας τον κόσμο του Ξενή, της Κόρης και του Σουηδού. Μέσα σε ένα αφαιρετικό σκηνικό, το έργο επικεντρώνεται στις σχέσεις που αναπτύσονται ανάμεσα στους χαρακτήρες και πραγματεύεται έννοιες όπως η μνήμη, η απώλεια και η βαθιά υπαρξιακή αναζήτηση.

Το έργο «Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού, η Διάφανη» του Περικλή Μοσχολιδάκη ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Κύπρο, από το θέατρο Λέξη, σε σκηνοθεσία της Μαρίνας Βρόντη, σε μια νέα σκηνική εκδοχή που μετατρέπει τον αρχικό μονόλογο σε ένα ποιητικό ensemble.

Γραμμένο το 1980, το εμβληματικό έργο του Φρίηλ μας μεταφέρει στην Ιρλανδία του 1833, σε μια περίοδο ριζικών εξωτερικών και εσωτερικών ανακατατάξεων. Σε ένα υπαίθριο αγροτικό σχολείο στο Ντόνεγκαλ, μια μικρή κοινότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρώτη βρετανική χαρτογράφηση της χώρας και τον εξαγγλισμό των ιρλανδικών τοπωνυμίων, αλλά και με την αντικατάσταση της παραδοσιακής εκπαίδευσης από το νέο εθνικό σύστημα εκπαίδευσης. Καθώς ο τόπος μετονομάζεται και η ντόπια γλώσσα μετασχηματίζεται, όσα θεωρούνταν σταθερά και οικεία αρχίζουν να κλονίζονται, σηματοδοτώντας τη σταδιακή απώλεια της πολιτισμικής ταυτότητας και το βίωμα του ξεριζωμού.

Όταν γεννιέται ένα παιδί με πριαπισμό όλοι μένουν με το στόμα ανοικτό. Η συμβουλή του γιατρού είναι να περιμένουν να μπει σε εφαρμογή το σχέδιο υγείας για να αποφύγουν το πολύ υψηλό κόστος θεραπείας. Πόσο γρήγορα θα ψηφιστεί όμως;

Το έργο «Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού, η Διάφανη» του Περικλή Μοσχολιδάκη ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Κύπρο, από το θέατρο Λέξη, σε σκηνοθεσία της Μαρίνας Βρόντη, σε μια νέα σκηνική εκδοχή που μετατρέπει τον αρχικό μονόλογο σε ένα ποιητικό ensemble.

Μια τολμηρή διασκευή του εμβληματικού έργου του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα «Bodas de Sangre» στην κυπριακή διάλεκτο παρουσιάζει η ΕΘΑΛ με την παραγωγή «Ματωμένα Στέφανα», συνεχίζοντας τη συνεργασία της με τις ομάδες Point To Contemporary Theater και Anyhow Theatre Ensemble.

Γραμμένο το 1980, το εμβληματικό έργο του Φρίηλ μας μεταφέρει στην Ιρλανδία του 1833, σε μια περίοδο ριζικών εξωτερικών και εσωτερικών ανακατατάξεων. Σε ένα υπαίθριο αγροτικό σχολείο στο Ντόνεγκαλ, μια μικρή κοινότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρώτη βρετανική χαρτογράφηση της χώρας και τον εξαγγλισμό των ιρλανδικών τοπωνυμίων, αλλά και με την αντικατάσταση της παραδοσιακής εκπαίδευσης από το νέο εθνικό σύστημα εκπαίδευσης. Καθώς ο τόπος μετονομάζεται και η ντόπια γλώσσα μετασχηματίζεται, όσα θεωρούνταν σταθερά και οικεία αρχίζουν να κλονίζονται, σηματοδοτώντας τη σταδιακή απώλεια της πολιτισμικής ταυτότητας και το βίωμα του ξεριζωμού.

Το έργο «Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού, η Διάφανη» του Περικλή Μοσχολιδάκη ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Κύπρο, από το θέατρο Λέξη, σε σκηνοθεσία της Μαρίνας Βρόντη, σε μια νέα σκηνική εκδοχή που μετατρέπει τον αρχικό μονόλογο σε ένα ποιητικό ensemble.

Μια τολμηρή διασκευή του εμβληματικού έργου του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα «Bodas de Sangre» στην κυπριακή διάλεκτο παρουσιάζει η ΕΘΑΛ με την παραγωγή «Ματωμένα Στέφανα», συνεχίζοντας τη συνεργασία της με τις ομάδες Point To Contemporary Theater και Anyhow Theatre Ensemble.